Novis te cantabo chordis
O novelletum quod ludis
In solitudine cordis
Esto sertis implicata
O femina delicata
Per quam solvuntur peccata!
Sciut beneficum Lethe
Hauriam oscula de te
Quae imbuta es magnete
Quum vitiorium tempestas
Turbabat omnes semitas
Apparuisti, Deitas.
Velut stella salutaris
In naugragilis amaris…
Suspendam cor tuis aris!
Piscina plena virtutis
Fons aeternae juventutis
Labris vocem redde mutis!
Quod erat spurcum, cremasti
Quod rudius, exaequasti:
Quod debile, confirmasti
In fame mea taberna
In nocte mea lucerna
Recte me semper guberna.
Adde nunc vires viribus
Dulce balneum suavibus
Unguentatum odoribus
Meos circa lumbos mica,
O castitatis lorica
Aqua tincta seraphica
Patera gemmis corusca
Panis salsus, mollis esca
Divinum vinum, Francisca!
CHARLES BAUDELAIRE
- - - - - - - - - -
Francescai laudele mele
Pe coarde noi slava-ti scriu
Vlastaras frematand viu
In al inimii pustiu.
De ghirlande-mpresurata
O, femeie delicata
Absolvita, far' de pata.
Te-as picta in sarutari
precum Lethé-n desfatari
ca un magnet dai vibrari.
Cand furtuna de pacate
a spalat caile toate
tu aparusi, zeitate.
Precum steaua salvatoare
in naufragii amare
inima-mi-iti facu altare.
Havuz de virtute plina
tineret-etern senina
da-mi buzelor vorba plina!
Ce fu infam, foc ai dat;
Ce vulgar, ai aplanat
Ce debil, ai confirmat.
In foame mi-ai fost mancare;
In noapte lumina mare
Ghideaza-ma pe carare.
Forta da-n taria toata
dulce baie parfumata
Miros suav aromata!
Talie de foc luceasca
Neprihanita cereasca
Gust de apa ingereasca.
Cristal taiat in corusca,
Paine sarata pe-o fresca
Vinul meu divin, Francisca!
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem