Hani Seni Damarlarimdan Çekip Çikarsalar Poem by Ali Temel

***Hani seni damarlarımdan çekip çıkarsalar
Şimdi seni içimden çekip alsalar
Geriye benden bir şey kalamaz
Kim demiş ki seni unuttuğumu
Hangi kalem yazmış ki mutlu olduğumu
Beni hep sonradan hatırlama
Beni hep yalnız, bir başıma bırakma
Ben hep göz bebeklerin de kalayım
Ben hep bedeninde olayım
Ben hep o güzel yüreğin de durayım
Sen sevdamın güzel kavgası
Sen sevdamın derin savaşçısı
Bil ki senden başka köyüm yurdum yok
Bil ki senden başka baharım kışım yok
Hani seni damarlarımdan çekip çıkarsalar
Şimdi seni içimden çekip alsalar
Geriye benden bir şey kalmaz
Sevdasız omuz yalnız çöker
Yalnızlık ömrümüzü çürütür
Gel kanatma yaralarımızı içimiz de
Gel keder düşmesin gönlümüze
Göz yaşlarımız kirlenmesin düştüğü yer de
Gel soframızı açalım gök yüzüne
Dilim damağım kurudu susuzluktan
Şimdi içimi kemirdim sensizlikten
Hani seni damarlarımdan çekip çıkarsalar
Şimdi seni içimden çekip alsalar
Geriye benden bir şey kalmaz
Bu sokakların duvarları yüzümüze çarpar
Sensiz caddelerin sesiz naraları yankılanır
Beynim bedenimi taşımaz yerde kalır
Nice kefensiz canlarım kaldı yer de
Burada ben de düşersem toprağa ara yer de
Nefes alıp iç çektiğin her yer de
Kokum sızlasın burnunun direğin de
Adımı an hep sol göğsün de
Hani seni içimden çekip çıkarsalar
Şimdi seni içimden çekip alsalar
Geriye benden bir şey kalmaz
ALİ TEMEL