Hayalperest - Yaşamaktan Sogumuş Poem by Nefirim Hayalperest

her sokakta bilindim göz yaşımla tanındım
eskilerde keşin önde gideniydim sebebim
hiç sorma şimdi furkanın halini kederliyim
zaman geçtikce acım ile yanarım kanarım

gün geçtikce ömrümden ömürler gidiyor
hayalini kurarken bile canım canım acıyor
içim içimi yer her gün çıkış yolu bulamıyor
her gece her saniyelerde ölüyor ölüyor

anladınmı ölüyor sensizliğin tribini yaşıyor
yoklugunda her şey cidden anlamsız geliyor
yaşamaktan sogumuş bu adam anlatıyor
duy sevgili sessiz adam seni çok seviyor