HET GETAL HONDJE Poem by Jan Glas

Veur Hans
Vanoet nait Hier en nait Doar dien kitsch-
ansichtkoarten oet Wenstlaand.

Achterop laip n dudelk handschrift
steevast vast ien hazzenmist.

Wel perbaaiert din ook ien dit leven
aargens n vinger achter te kriegen.

Poëzie
haar ien dien geval meschain helpen kind,
allain, doe hiels nait van gedichten zeestoe

en laits mie n krantefoto van
zomor n runnend hondje zain.

Dat ik die nooit meer zain zal,
doar laip t op oet.

Gemis
is te meten, dat onderzuik heb ik nou
zo goud as ofrond.
Der monnen allain nog andere getallen kommen.

Bieveurbeeld het getal hondje dat
n aanloop nimt om gras te worden.