HET MEESTERWERK: LICHTROSE MAAN, VOL Poem by Gerrit Kouwenaar

Voor het eerst sinds jaren hangt de maan
weer als een vrucht in de lucht

waar was men al die tijd
en wat deed men elders en beter

deze nacht de kunst ontaarden
en liggen op grond is voldoende

dus als een blinde met één dove hand
aan het hongerig uitgevierd zintuig

verslindt men de krekels de nachtwind de wereld, dit
is niet te verzinnen, geen zin, alles

zit fit in zijn schil onder de lichtrose maan, vol
ledig volmaakte oneetbare perzik −