Hoofden vol gedachten
Hoofden vol gedachten zagen mij geliefd door de zon in hun zijde keken zei naar mij.
Gedachten lopen Ideeën gaan maar zij blijven kijken naar mij.
Huiden zo dun als papier verdwenen als licht bij nacht.
Maar ze keken naar mij meer dan de mens en minder dan de wind keek men naar mij.
Hoofden verdwenen lichamen verkleurden maar men bleef bij mij.
Als leven naar de zon bleef men bij mij.
Als nachten zo stil in mei keek men naar mij.
Kijken naar het donkere licht in mij verdween men in mei
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem