k Ben eenzaam droef Poem by Karel van de Woestijne

k Ben eenzaam droef

'k Ben eenzaam droef, in 't geel-teêr avond-dalen ...

Door 't open venster hoor 'k den donzen val
van klamme bloemen in krystallen schale ...

— En 'k weet niet of ik haar beminnen zal,
in 't stil en licht bewegen harer leden,
en hare goedheid in mijn vreemd bestaan ...

'k Ben droef, en 'k hoor haar stille voeten gaan,
en haar zacht neuren, in den tuin, beneden.

COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Close
Error Success