Pangarap kong ako'y mabuo,
sa iyong sinapupunan ay maging tao.
May ilong at mata,
bibig at tainga sa mukha.
Tuklasin ang kasiyahan,
makipaglaro at makipagkulitan.
Sa mundong ginawa ng Diyos,
ramdam ang walang hanggang kaligayahan.
Nguni't bakit kayo'y hindi natakot,
bigla niyo akong ipinagdamot?
Hindi niyo ba alam na ako'y nayayamot,
na makita kayong masaya at hindi malungkot?
O aking ama at ina,
ang inyong pagmamahal ay nasaan na?
Bakit niyo ako pinalaglag?
Hindi ba kayo nahahabag?
Karapatan kong maisilang!
Upang kayo'y may katuwang.
Karapatan kong mabuhay!
Upang pag-ibig niyo sa isa't-isa'y maging habang buhay.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem