Στον Ποιητή Martin Carter Poem by Giorgos Vlachos

Στον ποιητή Μάρτιν Κάρτερ




΄Ενας άγιος ήλιος

σεργιάνι βγήκε στη βρετανική Γουιάνα

Σκάλισε με τα χέρια του

το χώμα και είδε

Τα σύννεφα να δαγκώνουν τη ζούγκλα

η βροχή να ματώνει τα δάση

και το ποτάμι με το καμένο νερό

στον Αμαζόνιο να ψάχνει τ'ονομά του.




Τον ποιητή Μάρτιν Κάρτερ

στον ορυζώνα των άστρων

να σηκώνει τα χέρια.




Πίθηκοι, κροκόδειλοι, φίδια

ν'αποθανατίζουν το μέλλον

με αόρατο δάκρυ.

Δημοκρατία φωτογραφίας

Μεσίστιες σημαίες στη ράδα

του George Town




΄Εγχρωμα κουνούπια

σε δρόμο του New Amsterdam

West Indies σήμερα.




Μια κατσαρίδα στο τηγάνι του χρόνου η τέχνη

κι εγώ, το απειροελάχιστο τεμαχίδιο της ύλης

πλοηγός σε καταπράσινο σκαρί.




΄Οταν την ιστορία σε καφάσια

της προβλήτας στοιβάζουν,

ξυπόλυτα δέντρα κόβουν τις φλέβες τους,

γυναίκες, ιεραπόστολοι και μαυράκια

σε λιτανείες προσεύχονται.

Ο βωξίτης περήφανος ηγεμόνας,

χαμογελάει τα βράδια.