Moet dus nie dat ek gaan
waar tornyne in die donker westerse water
sienderoog verdwyn en ek staan
en bly tuur, 'n windgehoue beeld nie.
Moenie dat ek reise aflê
na eilande uit die maan gedrup, sierade
soos die son dit wil hê;
of my van pool na pool aangeja wend nie,
moenie. Ek het die plek
met brosbreuk behoue in my gevind
en ontgin in dié bestek
wanhoop genoeg. En wolframharde haat.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem