ଆମ୍ୱକଷି
ଗଜାନନ ମିଶ୍ର
ତୁ ଆଉ
ଆମ୍ୱକଷି ହୋଇ
ନାହୁଁରେ ସୁନ୍ଦରୀ।
ଏବେ
ନା ତୋର ପାଳି
ନା ମୋର!
ଏଠୁ ସେଠିକୁ
ଯିବାକୁ
ସମୟ ନାଇଁ।
ନାଇଁ ତୋ ପାଖରେ
ନାଇଁ ମୋ ପାଖରେ
ନାଇଁ ନାଇଁ ନାଇଁ।
ତୋ ଭିତରର ଝଡ
ତତେ ନାଶିବ ସୁନ୍ଦରୀ,
ମତେ ବି ଛାଡିବ ନି
ମୋ ଭିତରର
ବନ୍ୟା ବାତ୍ଯା ମରୁଡି,
ଆମଠି ଆମର କରାଳ ରଡି।
ରେ ସୁନ୍ଦରୀ
ତୋ ନବନାଟକର
ନୁହଁ ମୁଁ ନାୟକ ଆଉ,
ତୁ ବି ଆଉ
ନାୟିକା ହୋଇ ନାହୁଁ,
କୁଆଡୁ କୁଆଡକୁ
ଏଠାକାର ଏ
ଉତ୍ତାଳ ତରଙ୍ଗ
ବୋହି ନେଉଛି କିନ୍ତୁ
ଆମ ଦିହିଙ୍କୁ।
ଯୁଆଡେ ଯାଉଛୁ ଯା
ଯୋଉଠି ଅଛୁ ଥା,
ଆମର ଭେଟ ଏମିତି
ଅଚାନକ ବେଳେବେଳେ
ହେଉଛି ତ ହେଉଥାଉ।
ଏ ବେଳରେ
ଲେସି ହେଉ କି ଲେତି
ଝଡିବାର ଅଛି ଯଦି
ଝଡୁଥାଉ ସୁନ୍ଦରୀ ଝଡୁଥାଉ!
ତପୋବନ, ଟିଟିଲାଗଡ, ବଲାଙ୍ଗୀର
26/05/2020
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem