କାଟି ଦେଇଛି
ମୋ ବାଡିର ପଣସ ଗଛ,
କାଟି ଦେଇଛି
ଆମ୍ୱ ଆଉ ଲେମ୍ୱୁ ଗଛ ବି।
ଘର ନିହ ପାଇଁ
ମପାଜୁପା ସରିଲା,
ଗାରଟଣା ହେଲା,
ରାଜମିସ୍ତ୍ରି ଆସିଲେ,
ଆୟୋଜନ ସବୁ ହେଲା,
ହୋଇ ପାରିଲା ନି
ଘର ତିଆରିର ଶୁଭାରମ୍ଭ,
ୟାକୁ କହିବ ଯୋଗ।
ଛାତର ଜୁଲି ଝର୍କାମାନଙ୍କରେ
ପାରାମାନେ ବସାକଲେ,
ଅଣ୍ଡାରୁ ଛୁଆ ବାହାରକଲେ,
ଆୟ ବଢିବ ବଢିବ ବୋଲୁ ବୋଲୁ
ହାତୁପଣତୁ ସବୁ ଗଲା,
ବସି ଗଣିବାକୁ ଶୂନ୍ୟ ତାରା
ଭଙ୍ଗାଘରେ।
କବିତାଲେଖା କଣ
ନୁହଁ ପରକୀୟା ପ୍ରୀତି?
କିଏ କୋଉଠି ଥାଇ
କରୁଛି କଣ ହିସାବ ଦେବା
ଲୋକ କାହିଁ?
ତୁମେ କହୁଛ, ଦେଖିଲେ
ତଣ୍ଟି ଚିପିଦେବି!
କେମିତି ଦେଖିବ କୋଉଠି
ସେଆଡକୁ ତ ନିଘା ଇ ନାଇଁ।
ଦେଖିବା ଜାଣିବା
ସେମିତି କିଛିନାଇଁ।
ନୂଆ ପଣସ ଗଛ ଲଗା ହେଇଛି,
ମଲ୍ଲୀଫୁଲ ଫୁଟୁଛି,
ଜାମୁକୋଳି ଗଛରେ ଫଳ ନାଇଁ,
ପାଣି ଉଠୁ ନି କୂଅରୁ,
ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଗାଧୁଆ ଚାଲିଛି,
ପୁଣି କଣ ହେବ କେଜାଣି,
ନୂଆ ସୂର୍ଯ୍ୟ କିନ୍ତୁ ଆସୁଛି ଉଇଁ।
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem