ONLEESBAAR Poem by Gerrit Kouwenaar

Het wemelt stilstand, wit waarom, hoe diep
moet men dit zien om zich te aarden delven



om hier te zijn en nu, toekomst die vlees wilde
en zich vergiste, opgedolven spade



sikkel en steenhak haast geworteld, echo
herkauwd door tanden die altijd, geen woorden



dan dit beoogde, blindaas voorjaarszegge
bloedperzik worgpeer nachtegalen, volmaakt



op dit papier dat nu verregent, nu
alweer droog waait, datum , rest onleesbaar -