Özrüm Kabahatim Den Büyük Poem by Ali Temel

Özrüm kabahatim den büyük
Ey sevdiğim özrüm kabahatim den büyük
Çünkü senin o ela gözlerine baktım
Niye baktımsa, suç mu, kabahat mı bilmiyorum
Ben sahilde yalnız bir çınarım
Sense hayat balkonunda duran bir hanımeli
Çiçeklerine dokunulsa mis gibi kokardın
Akdeniz rüzgarları her estiğinde
Dalgalar beni sana getirmek istiyordu
Ama köklerim vardı sana gelemiyordum
Eğer sen bana geleceksen usulca sokul yanıma
Dallarıma dokun yapraklarıma dokun
Dokun ki yapraklarım başından aşağı dökülsün
O mis gibi kokan çiçeklerin yüzüme vursun
Senin kokun bedenimde dolaşsın sarsın
Eğer gideceksen göğsümün üstüne yüreğini bırak
Yoksa şu koskoca deryanın kıyısında kururum
Susuz kupkuru bir dala dönerim
Ne fayda ki ahmak gönlüm vuruldu bir kere
Çıksam sokaklara senin ela gözlerini arasam
Senin buğulu gözlerin gibi kim bakar bana kim
Rabbimden bir dilek dilesem seni rüyalarıma getirir mi
Şu dipsiz denizlere baksam sen düşlerime gelir misin
Mor dağlarda dolaşsam serap olup önüme çıkar mısın
Haydi çık gel, gel ki dallarım yeşersin
Haydi çık gel, gel ki baharım şenlesin
ALİ TEMEL