PĘD POWIETRZA Poem by Piotr Sommer
PĘD POWIETRZA
O, dni! Te były najbardziej nieuległe,
z początku płynne, później rozedrgane,
nijak nie były w stanie dojrzeć, dojść do siebie,
nawet w nocy.
Kontynenty jak gdyby nigdy nic
przesuwały się pod powiekami
jak pyłki w słońcu.
I tylko nie wiadomo było, co dni wiąże,
ponieważ ptaki
bez przerwy poruszały się w powietrzu, liście
przenikał wiatr, a oddech był za słaby.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem
Delivering Poems Around The World
Poems are the property of their respective owners. All information has been reproduced here for educational and informational purposes to benefit site visitors, and is provided at no charge...
3/14/2026 2:23:47 PM # 1.0.0
