σαν το νερό που για αιώνες γλύφει ένα βράχο, η διάβρωση του θα φανεί καθώς το νερό στερέψει.
δεν ήταν για αιώνες μα για μια στιγμή ένιωσα πως είδα μια πηγή, λίγο να ξαποστάσω,
ήταν τόσο όμορφη, τόσο καθαρή που αποφάσισα να πλύνω την καρδιά μου.
ύστερα ξεχάστηκα και την άφησα εκεί, μα το νερό άρχισε να υποχωρεί και ότι είχα αρχίσει να μαθαίνω πως να ξεδιψάω.
ξεκίνησε με λέξεις σε χαρτί
και πρέπει να κλείσει έτσι
αν έχει σημασία το γιατί
μέσα στο χρόνο θα χαθεί
χωρίς νόημα να έχει πια καμιά λέξη.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem