Pierwszy Wschód Słońca Poem by Alwida Antonina Bajor

Pierwszy Wschód Słońca

W koronach drzew -
leciuchno drgają liście:
one już widzą,
one wiedzą!

Długie cienie -
na Zachód.
Tam będzie noc.
Gdy obudzimy się wcześniej,
wyruszymy.

Woda jest w ruchu, ale milczy.
Rzekłbyś, rozważa, czy warto
wypuścić na brzeg człowieka
zngiłą trawę, ryby, pełzającego gada
bądź jakiś inny wzór.

A my nawet nie wiemy
po raz który to się odbywa.

by Justinas Marcinkevičius.
Translated Into Polish by Alwida Bajor

COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Close
Error Success