THEATRE Poem by Remco Campert

THEATRE

Ik neem je mee
achter het toneel
waar de spelers kontknijpen
kaarten
beursberichten lezen
in het stof staren
yoga doen
hoesten achter hun hand

waar ze tussen twee levens staan
geen enkele rol vervullen
en toch op hun plaats zijn.

Op die plek
tussen opkomen en afschminken
tussen dollen en douchen
horen ook wij thuis.

Lichamen klaar om te verroeren
monden open om te spreken
maar nog niet…

COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Close
Error Success