Kuldinn býr mér
híði úr kvíða
færir svæfil úr
dúnmjúkri drífu
undir höfuð mér
snjóbreiðan
voð að vefja um sig
Ég legði eyrun við
brestum í ísnum
í von um að
heyra hann hörfa
ef ég vissi ekki
að ég frysi föst
Ísinn sleppir engum
Landið mitt
útbreidd banasæng
nafn mitt saumað
í hélað ver
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem