ÆTTJARÐARLJÓÐ Poem by Gerður Kristný

ÆTTJARÐARLJÓÐ

Kuldinn býr mér
híði úr kvíða
færir svæfil úr
dúnmjúkri drífu
undir höfuð mér
snjóbreiðan
voð að vefja um sig

Ég legði eyrun við
brestum í ísnum
í von um að
heyra hann hörfa
ef ég vissi ekki
að ég frysi föst

Ísinn sleppir engum

Landið mitt
útbreidd banasæng
nafn mitt saumað
í hélað ver

COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Close
Error Success