VINGER Poem by Maud Vanhauwaert

VINGER
Ik zie een vrouw met een opgestoken wijsvinger. Ik vraag ‘waar wijst u naar'. Zij zegt ‘ik wijs niet, ik stel een vraag' _

Ik zie een kind met een opgestoken wijsvinger. ‘Wat is je vraag' vraag ik. Zegt het kind ‘ik heb er geen, ik voel de richting van de wind' _

Ik zie een man met twee opgestoken wijsvingers. Ik zeg ‘de wind komt van ginds'. ‘En dan?' schreeuwt hij ‘ik verdrink!' Hij hapt naar adem. Nu pas zie ik dat hij watertrappelt. ‘Maar er is geen water' schreeuwt het kind en het trekt de broek af van de man en zijn geslacht wijst mij aan _