Vrienden, hoe wij die zomer daar zaten Poem by Gerrit Kouwenaar

Vrienden, hoe wij die zomer daar zaten
op die eivolle berg tussen lege graven



hoe wij daar zaten bevroren in hitte
één blauwe seconde, ontvreemd voor een later



en hoe de cicaden de goden voorspraken
tienduizend vleugels alsof zij er waren



en hoe de dingen eenzelviger werden
goden en doden eischalen scherven



en hoe het nu herfst is en wij daar maar zitten
ook als wij elders in scherven liggen -