WAT DOEN WE MET Poem by Maud Vanhauwaert

Wat doen we met de vrouw die plots haar
armen spreidde. Wilde ze me omhelzen
of wees ze twee richtingen aan_

Wat doen we met de schrijver die zijn
boeken niet uitgaf want ‘zolang de vruchten
niet zijn gevallen, rotten ze niet'_

Wat doen we met de man op de brug. Hij
tuurt in de verte en zegt ‘ik kan ervan
meespreken' _

Met de man die zichzelf met een das heeft
opgeknoopt. Plechtig en deftig. Met respect
voor de dood _

Met het verkrachte meisje en de mensen
die zeggen ‘zo mooi is ze toch niet' _

De vrouw die haar vetrollen toont en
zegt ‘kijk, dit is mijn sloppenwijk' _

De verkoolde brommer en het slapeloze
kind dat plots weer in de living staat _

Wat doen we met de testikels van de kater
die nu rustiger is _

Wat doen we met hen die niets te vertellen
hebben en toch op het feestje zijn _

Wat doen we met de misselijke kleuter.
Hij is echt heel misselijk _

Wat doen we met de vrouw die plots achter
mij staat en zegt ‘je kent mij van ergens
en je mag kiezen van waar' _