ZOALS JE THUIS TIKT Poem by Stefan Hertmans
ZOALS JE THUIS TIKT
Dat het niet aanklinkt
maar er is, als regen,
waaiend over de toetsen
die tegen je spreken.
Lichte hagel, scherp
als nagels, klinkt er nu
en dan in mee.
Geduld, als je op snelheid
komt, een hoger ritme
dat mijn hart kalmeert
en alles - de bomen groeien
door het raam, de glasgordijnen
ademen als een dier -
wordt daarin opgenomen:
je handen, snel als wolken
in september, tikkend
op een zwart klavier.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem
Delivering Poems Around The World
Poems are the property of their respective owners. All information has been reproduced here for educational and informational purposes to benefit site visitors, and is provided at no charge...
8/29/2026 11:01:39 AM # rel_20260827T145718Z_a0f1bd3
