Zodra ik begin te gaan Poem by Hans Faverey
Zodra ik begin te gaan
Zodra ik begin te gaan,
reis ik ergens heen
en kom tot waar het daar is.
Daar is het dan: dit is het.
Een veelkoppig monster leunt
tegen een heuvel en neemt
een afwachtende houding aan.
Uit geen der koppen komt vuur.
Ongemerkt ga ik op in wat
plaats vindt. Voorovergebogen
over een bron schijnt het alsof ik
ga drinken. Eenmaal thuisgekomen
begroet ik mijn huis en lijk
zo verkwikt geraakt.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem
Delivering Poems Around The World
Poems are the property of their respective owners. All information has been reproduced here for educational and informational purposes to benefit site visitors, and is provided at no charge...
3/14/2026 11:42:00 AM # 1.0.0
