Zoiets als een eigen woestijn:
daaruit bestaat de mens: eenparige
roos, op eenparige voet,
uitgeloogd: opdat hij terugtreedt
uit de droom in het licht dat hem
behelst; dat zich zonder hem
niet langer laat vallen op de huid
die hij thans aan moet.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem