ZUNDAGSRUST Poem by Jan Glas

ZUNDAGSRUST

Wie haren onze aigen veurroad woorden
en wizzen van elk woord
woar t veur was,

wie zetten ze stief tegen mekoar;
tussen de woorden
haren je niks te vertellen,

doar heerste onverbiddelk
de zundagsrust.

Soavends gingen de gerdienen van
veur de oorlog dicht.

COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Close
Error Success