Rodaan Al Galidi

Waarheen gaat de Nederlander?
Naar een vergadering.
Waar komt hij vandaan?
Van een vergadering.

Het huis
is de vergadering van de Nederlander
met zijn hond.

De douche
is de vergadering van de Nederlander
met het warme water.

De slaap
is de vergadering van de Nederlander
met zijn bed.

Wakker worden
is de vergadering van de Nederlander
met de haast.

De vergadering
is de vergadering van de Nederlander
met de vergadering.
...

Where is the Dutchman going?
To a meeting.
Where is he coming from?
From a meeting.

The Dutchman's house
is his meeting
with his dog.

The Dutchman's shower
is his meeting
with hot water.

Sleep
is the Dutchman's meeting
with his bed.

Waking
is the Dutchman's meeting
with haste.

Meetings
are the Dutchman's meetings
with meeting.
...

Zeg mij, leven,
zodat ik mijn taal kan zijn.
Lees mij,
zodat ik je kan begrijpen.

Is het waar,
dat wij eens
uit elkaar zullen gaan?
Ik naar het niets,
en jij
naar de vergetelheid?
Ik wil het niet geloven,
dat wij
niet voor altijd
bij elkaar zullen zijn.

Ik ben het mooiste toeval,
omdat het ons bij elkaar bracht.
Leven,
blijf voor mij
langer dan
ik.
...

Speak me, life,
so I can be my language.
Read me,
so I can understand you.

Is it true
that one day
we will part?
Me into the void
and you
into obscurity?
I don't want to believe it,
us not being
together
forever.

I am the most beautiful coincidence,
the one that brought us together.
Life,
stay for me
longer than
me.
...

Leven, kom met mij samenwonen.
Deel met mij
niet alleen de woonkamer
en de slaapkamer,
maar ook mijn hart en elke seconde.
Leven,
samen,
jij en ik.
Ik heb je lief.
Ik zal niet jaloers zijn
als je ook met een ander gaat.
Leven,
kom met mij samenwonen.
Ik de muren,
jij het thuis
voor altijd.
...

Life, move in with me,
sharing not just
the living room
and the bedroom, but also
my heart and every second.
Life,
together,
you and me.
I love you.
I won't get jealous
if you go out with someone else.
Life,
move in with me.
I will be the walls,
and you, the home,
forever.
...

's Ochtends zie ik het leven
naast mijn bed.
Ik verwelkom haar.
Ze zegt: ik ben geen bezoeker.
Ik denk: in welke tijd praat ik met haar?
Ik sta op, zij staat op.
Ik loop, zij loopt.
Wil ze uitgelaten worden? Ze zegt: ik ben geen hond.
Niet om over mezelf te vertellen ben ik bij jou,
maar om geleefd te worden.
In de drukte raak ik haar kwijt, maar als ik terugkeer,
zie ik haar
naast mijn bed.
Was het prettig voor haar? Dat ze even alleen was?
Ik blader door haar om haar te lezen.
Ze zegt: ik ben geen woorden.
Ben je dan de slaap?
Ik hoor het woord
‘misschien,'
doe het licht uit,
laat mijn lichaam bij haar
en vertrek.
...

In the morning I see life
at my bedside.
I welcome her.
She says, I'm no visitor.
I think: in which tense do I talk to her?
I get up, she gets up.
I take a step, she takes a step.
Does she want me to take her out for a walk? She says, I'm not a dog.
I'm not with you to tell you about myself,
but to be lived.
I lose her in the crowd, but when I come back,
I see her
at my bedside.
Did she enjoy it? Being alone for a while?
I leaf through her to read her.
She says, I'm not words.
Are you sleep then?
I hear the word
‘maybe',
turn off the light,
leave my body with her
and depart.
...

Gedicht, ik denk je nu.
Je hebt mij.

Gedicht, ik schrijf je nu.
Ik heb jou.

Gedicht, ik heb je geschreven.
Nu ben je van de mensheid.

De een zal je als onzin zien,
de ander als herhaling,
maar maak je niet druk.
Dat is de prijs van de eeuwigheid.
Omdat ik niet ingewikkeld ben,
heb je slechts één betekenis:
jij.

Ik wens je goede lezers toe,
die net zoveel van je houden als ik.
Geniet van de harten die zich voor je openen
en onthoud: ook als ik afscheid van je neem,
mijn naam blijft altijd bij je.

Ga en leer de mensheid eenvoud,
tolerantie, vergiffenis.
Fluister jezelf alleen
voor wie het nodig heeft je te horen,
niet
voor wie jij het nodig hebt dat ze je horen.

Zo kun je voor altijd
stilte blijven.
...

Poem, I am thinking you now.
You have me.

Poem, I am writing you now.
I have you.

Poem, I have written you.
Now you're humanity's.

Some will see you as nonsense,
others as repetition,
but don't worry.
That is the price of eternity.
Because I am not complicated,
I only have one confession:
you.

I wish you good readers,
who love you as much as I do.
Enjoy the hearts that open for you
and remember: even if I say goodbye,
my name will stay with you forever.

Go and teach humanity tolerance,
forgiveness, simplicity.
Whisper yourself only
for those who need to hear you,
never
those you need to hear you.

That way you can always
remain silence.
...