શાળામાં હતો તે કોલેજમાં જવાની ઉતાવળ
કોલેજથી નોકરીએ ટ્રેન પકડવાની ઉતાવળ
નોકરી છોડી તે ઓફિસે પહોચવાની ઉતાવળ
કારખાને, દુકાને.....
બસ આગળ વધવાની ઉતાવળ
દિવસના ચોવીસ કલ્લાક પડતા ઓછા
જ્યાં રાત્રીને કોઈ મળતું ન સ્થાન
કહેતી તે કે
'આવે જો મોતતો થોભી જા
આટલું તેટલું કરીને આવવું જે પાછું '
અને આજે ખરેખર એ સીધાવ્યા...
જ્યાં સમયની આગળ દોડતો હતો
સમયની પાછળ
સમય કાપવા નીસરું છું
ત્યારે ખબર ન હતી કે
'આવું પણ થશે '
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem