πουλάς ψευδαίσθηση στα νιάτα
θέλει Αγάπη αυτή η ψυχή
δίχως το νου, δίχως κορμί
γέρασε στης υπομονής τη στράτα
έχεις ταλέντο στη γραφή
κλειδί ν´ανοίγεις την καρδιά
παίζεις γελοία με την ανθρωπιά
στολίζεις τη φύση σαν χαρτί
μελάνι χυμένο η επαφή
βάφει τ´αστέρια, τη γη, τα νερά
μόνο παιδί ανάβει φωτιά
πριν γεννηθείς του μετά ´χες μορφή
βγαίνεις απ´του σεντονιού σχισμή
σε κανένα πόνο δεν είσαι εκεί
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem