εκείνο το φόρεμα από τσόχα
το αγαπάς και το φοράς
έχουν ανοίξει οι ραφές του
η πλέξη γέμισε κενά
κινείσαι πιο ελαστικά
χωρίς εμπόδια πολλά
όταν τελείως, τέλος λιώσει
και σε χαλάσει η θωριά
κάτω θα το παρατήσεις
η γύμνια σου μια ομορφιά
σαν πεταλούδα θα πετάξεις
άναρχα με τ΄αγγέλου τα φτερά
σε ύλη αραιή… σαν τα κενά
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem