Φύση Poem by Odysseas Zervos

Φύση

Φύση
συγγενής εξ΄αίματος
την βρήκαμε
δεν αποποιείται
ομοούσια
μας συναισθάνεται
με την θλίψη μαραίνεται
με την χαρά λάμπει
στην έρημο σοφίζεται
με δέντρα αγκαλιάζει
στα σπλάχνα της μας καρτερεί
σε ευτελισμό βροντάει
μες στην ψυχή φυσάει
με έρωτα δημιουργεί
κι αν κόντρα την πηγαίνουμε
ποτέ δε μας γεννάει

Sunday, May 14, 2017
Topic(s) of this poem: mother,philosophical
COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Close
Error Success