~ο Σατανάς~ Poem by Odysseas Zervos

τεμαχίζεις, ξανατεμαχίζεις την σκέψη
η μορφή της ομορφαίνει κάθε κομμάτι
και το μικρό και το μεσαίο και το μεγαλύτερο
πονάει που μόνο εκεί είναι όλη δικιά σου
πλέκεις τον θάνατο των αγαπημένων της
πλέκεις, τον θάνατο της ίδιας
την βρίζεις, την διεκδικείς
φωνάζεις «είσαι Σατανάς! »
όλη την ευθύνη την ρίχνεις σ΄αυτήν…
μα αυτή αγνοεί σίγουρα τις σκέψεις σου
καμιά φορά ξεχνά και την ύπαρξή σου
όταν το αντιλαμβάνεσαι λες:
"ο Σατανάς είμαι εγώ, οι σκέψεις μου είμαι εγώ.
δεν είναι ο δικός της θάνατος ελευθερία… "