Ελληνες Ποιητές Και Λογοτέχνες Poem by Anna Zanidaki

Ελληνες Ποιητές Και Λογοτέχνες

Θρηνεί η ομάδα μας
Θρηνεί και η ψυχή μας
Που έφυγε μας άφησε
Δεν είναι εδώ μαζί μας.

Παρηγοριά μόνο ζητά
Η κάθε ανάμνησή μας
Χαράχτηκε και ρίζωσε
Βαθειά μες στην ψυχή μας.

Πέμπει στα ουράνια σύννεφα
Να αρχίσουνε να βρέχουν
Τα δάκρυα απο εμάς
Εκεί θε να τρέχουν.

Να δροσίζουν τη χαρά
Να γεύονται τις λύπες
Μα πιότερο απ όλους μας
Οι λέξεις που μας είπες.

Στέκουν σιμά μας και θωρούν
Τα βλέμματα ανασηκώνουν
Στον Πλάστη και Δημιουργό
Εςένα να ανταμώνουν.

Του ταξιδιού απεφάσισες
Μόνο σου να το πράξεις
Μα μάθε το Γιωργάκο μου
Είναι εδώ οι στάσεις.

Αυτές που τις εκάμαμε
Με σένα οδηγό μας
Σκαλοπάτια μοναχά
Να βρουν προορισμό μας.

Της γραφής μελλούμενα
Μας ήρθαν τα μαντάτα
Πως λόξεψες και ζύγωσες
Της ζήσης άλλη στράτα.

Στέκονται ικετευτικά
Οσοι σε αγαπούμε
Το θρήνος σου και μισεμό
Πώς να διαχειριστούμε?

Ξέρω πως θα σε κάπου εκεί
Εμάς και θα κοιτάζεις
Το τι σου γράφει ο καθείς
Και θα το σχολιάζεις.

Ετσι όμως μάθαμε
Του Δάσκαλου το βήμα
Να ακολουθούμε ταπεινά
Με ευγνωμοσύνης δείγμα.

Σε σένα τ αποστέλλουμε
Σε σένα που θαρρούμε
Πως είσαι στα ουράνια
Αγγελος και φρονούμε.

Τα μέγιστα και άριστα
Που είχαμε από σε μάθει
Να ναι οδοιπόροι μας
Μην πέσουμε σε λάθη.

Μα κι αυτά σα θα γεννούν
Συγχώρα μας λιγάκι
Είναι φαρμάκι αβάσταχτο
Του μισεμού σου δάκρυ.

Στέκει κυλά και ορύεται
Απ το ματιών το πέρας
Ερχεται σε εσέ ζεστά
Κι αδράνεια την ημέρα.

Εκείνη που σε χάσαμε
Φωνάζουν οι κραυγές μας
Μα ερμητικά τις κλείνουμε
Μέσα στις σιωπές μας.

Γιώργο καμάρι της ζωής
Που λαχε να σε συναντήσω
Εχω μαζί μου κάθε τι
Δεν πρόκειται να αθετήσω.

Οσοι με ξέρουνε καλά
Εντύπωση τους κάνει
Πως και δε βομολόχησα
Δεν έριξα στο δοκάνι.

Ατομα που θέλησα
Γι αυτά να γράψω τόσα
Μα τώρα πάνε τέλειωσε
Μαρμάρωσε η γλώσσα.

Εκείνη που τα τράνταζε
Τα λόγια ήταν σταράτα
Μα τώρα δρόμο οδηγώ
Σ άλλων βημάτων στράτα.

Ορκο σε εσέ σου έδωσα
Και θα τον εκρατήσω
Τα χείριστα τα κείμενα
Μ άλλο τρόπο θα θίξω.

Αχ και να ξερες
Τι ήσουνα για μένα
Φίλος αδερφός γλυκός
Ποτέ για προδωμένα.

Ονειρα δε θα μιλώ
Μαζί σου είχα ζήσει
Μηνύματα ένα σωρό
Μ έχουν καλοτυχήσει.

Μα σ ένα μόνο στέκομαι
Ακουσέ το γλυκέ μου
Θησαυρέ μου ανεκτίμητε
Φάρε και οδηγέ μου.

Ησουνα για μένα νε
Κι αυτό θα σαι για πάντα
Αστρο θωρριάς ολόλαμπρο
Στου μισεμού την μπάντα.ΤΣΑΚΑΛΑΚΙ



ENGLISH AND ACCOUNTING

Our team is grieving
Our soul is mourning
He left us
He's not here with us.

He only asks for comfort
Our every memory
It was carved and rooted
Deep in our soul.

It's falling into the heavenly clouds
Start raining
The tears from us
That's where they'll run.

Cool the joy
Taste the sorrows
But more than all of us
The words you said to us.

They stand by us and look
The eyes are rising
To Plast and Creator
One to meet.

You've decided on the trip
You do it yourself
But teach my George
The stops are here.

The ones we had
With you our guide
Steps only
To find our destination.

Writing is about to be
We've got the news
How you weighed
Living another strata.

They stand begging
All those who love you
Your grief and hatred
How can we manage?

I know you'll be there somewhere
You'll be watching us
What everyone writes to you
And you'll comment on it.

But that's how we learned
The Master's step
Follow humbly
With gratitude.

We're sending it to you
To you we think
That you're in heaven
Angel and we think.

The maximum and excellent
That we've had since we taught you
To be our walkers
Don't fall into mistakes.

But they're going to have to give birth
Excuse us a little
It's a poison that can't be bearable
Your hatred tear.

He stands rolling and he rushes
From the eye to the end
It comes to you warm
And inactivity during the day.

The one we lost you
Our screams are screaming
But we're hermetically closing them
In our silences.

George pride of life
I was going to meet you
I have everything with me
I'm not going to break.

Everyone who knows me well
Impression makes them
How come I didn't bowl
I didn't shoot the toilet.

People I wanted
That's why I should write so many
But now it's over
The tongue has been marked.

The one who was shoving them
The words were straight
But now I'm driving
Other steps of strata.

I swear to you
And I'm gonna hold him
The worst texts
I'll make a point another way.

Oh, if you knew
What you were to me
Friend sweet brother
Never for betrayed.

I won't talk dreams
I lived with you
Messages a lot
I've been good luck.

But there's only one thing I stand for
Listen to it, honey
My treasure priceless
Get my driver.

You were to me
And that's what you'll be forever
A thorough star
Hate the band. CHAKALAKI.

Ελληνες Ποιητές Και Λογοτέχνες
Friday, July 10, 2020
Topic(s) of this poem: sad
POET'S NOTES ABOUT THE POEM
Our team respect you..TO PAREAKI MAS!
COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Close
Error Success