筷子於戏,
洋人呼之棍棍。
成双成对,
一阴一阳。
质朴无华,
型号有差。
取之于木,
施之于口。
传之远古,
华人命根。
筷子乎,
亦刚亦柔。
刚之穿喉刺目,
柔之缭绕唇舌。
筷子乎,
惟巽木之为体,
纳坤土而为林。
婉转手之轻妙兮,
品佳肴之弥隆。
不敢轻视筷子兮,岂能和中华美食为仇?!
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem