~μαραμένοι Δογματικοί~ Poem by Odysseas Zervos

για ποιον Παράδεισο μιλάς δογματικέ;
που μόνο τον διαβάζεις στις γραφές;
πότε είδες φύση πράσινη πυκνή,
με ποταμάκια και αγάπης γέφυρες;
σε μια έρημο ζεις μέσα σου κι έξω
αιχμαλωτίζεις όμορφες, αντρεία να αισθανθείς

ως τη νιότη μια σφαίρα έχεις φυτέψει
σε έναν αλλόπιστο, Παράδεισο να βρείς
οι δοξασίες σου με ένα θυμό σε καταστρέφουν
γεννιέσαι όμορφος, πεθαίνεις οργισμένος
μαραίνεσαι στου δόγματος το ψέμα