Κοκκινη Θαλασσα Poem by Mary Skarpathiotaki

ΚΟΚΚΙΝΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

To ψυχανέμι των φιλιών σου θα χαράξω

Δυο στάλες αίμα
να χυθούν,
πάνω στα χείλη

Και έναν
ήλιο που ασθμαίνει
εγώ θα στάξω
Μες στων ματιών σου
το αργοσάλευτο
το δείλι


Του ουρανού μας η πορφύρα πως απλώνει

Πάνω στα σώματα σαν μυστικό αεράκι

Κόκκινη θάλασσα το άσπρο μας σεντόνι

Κι εσύ τρελό
στην αγκαλιά μου
καραβάκι

...

Διόνυσος Ερως!
Το κρασί του
μας μεθάει
Κι
ένας χορός εαρινός,
ανέμους σέρνει

Σαν ξημερώνει..


Πλέει το σκαρί σου
μες στου πόθου μου
τα χάη

Στα βύθη γέρνει,
ο σπασμός μου.
Ισο το φέρνει

Και μας ενώνει


®Τάκης Φάβιος
®Μαίρη Σκαρπαθιωτάκη

σε εξέλιξη
και
υπό έκδοση
συνεργασία

[Η Προστακτική
του Έρωτα]