ଯଦି କବି ହୋଇଥାନ୍ତି Poem by Gajanan Mishra

କହିବାକୁ ପଡି ନ ଥାନ୍ତା ତୁମକୁ କିଛି,
ବଳେ ମୁଁ ଯାଇ ତୁମ ପାଖକୁ ଧରାଇ ଦେଇଥାନ୍ତି
ଗୋଟା ଆକାଶ ଯାହାକୁ ନେଇ
ତୁମେ କରିଥାନ୍ତ ଚାଷ ପ୍ରେମର ପ୍ରୀତିର।
ଯଦି ମୁଁ ସତରେ ଗୋଟିଏ କବି ହୋଇଥାନ୍ତି
ପରିଚିତିର ତଲାସରେ ମୋ ଲୋକେ
ଧାଉଁ ନ ଥାନ୍ତେ କଳା ପତାକା ଧରି ହାତରେ।
ସତରେ ଯଦି ମୁଁ ଗୋଟେ କବି ହୋଇଥାନ୍ତି
ତୁମକୁ କିଛି କରିବାକୁ ପଡି ନ ଥାନ୍ତା,
ସବୁ ସ୍ୱତଃ ହୋଇ ଚାଲିଥାନ୍ତା ସନ୍ଧ୍ୟାରୁ ସକାଳ।
ଯଦି ହୋଇଥାନ୍ତି ଗୋଟିଏ କବି,
ଡାକିଥାନ୍ତି ପକ୍ଷୀକି ଆଉ କହିଥାନ୍ତି
ଦେ, ଦେ ମାପି ଏ ଆକାଶ
ଯୋଉଠି ମୋର ହେଉଛି ଖାଲି ଆରମ୍ଭ
ଆଉ ଯୋଉଠି ହେଉ ନି କିଛି ବି ଶେଷ।