Σ Αντίκρυσα. Poem by Anna Zanidaki

Στην μοίρα μου απηύθυνα
μαντάτο να μου στείλει
να δω να πράξω θέλησα
μήπως και βρω μια φίλη.

με κείνη να μοιράζομαι
σκέψεις και λογισμούς μου
εκείνη να αφουγκράζεται
ψυχής τους κραδασμούς μου.

μα η τύχη με ευλόγησε
κι άλλαξε το φύλο
άντρα μου έστειλε σιμά
να μάθω από κείνον.

εικόνας το ξελόγιασμα
φωτογραφίας θαύμα
αφού κατέχει αυτό περίτρανα
μεγάλο τρανό πράγμα

να χεις να εμπιστεύεσαι
άνθρωπο με αξία
να χεις και να μοιράζεσαι
σκέψεων τα βραβεία

γιατί τα νιώθεις καθ αυτού
σημάδια της ζωής του
γιατί αντικρύζεις καθαρά
τα μάτια της ψυχής του.

μέσα από στάσεις της ζωής
και στάσεις με τις λήψεις
γίνεσαι ένα με αυτό
και πας για να τυλίξεις

σε ύφασμα ξέχωρο
τα πλάνα που τα θέλεις
σε εστίαση υπέροχη
να εξελίξεις πρέπει.

μέρη και τόπους στη σειρά
να πάρεις αυτά σβάρνα
να αποτυπώσεις θαρρετά
σκιών αφών σου τάμα.

να μεταλάβεις συντροφιά
να λάβεις θείο δώρο
σιγα σιγά και ταπεινά
μην κάνεις έτσι ντόρο.

παρά να στήσεις με πυγμή
τα θέλω σου σε τάξη
να φέρεις τρόπους και σειρές
να νιώθεις μέσα σου εντάξει.

γι αυτο και εγώ ευχαριστώ
την τύχη μου τη μοίρα
καθώς μ εχτύπησε θαρρείς
πεπρωμένου χαράς θύρα.Α.Ζ.