Er was op deze dag -tijdens de lunchpauzepauze- iemand die wilde weten hoe ik werk,
waar mijn ideeën vandaan komen. Tja zei ik, het probleem van de idee is
dat de problemen precies daar beginnen waar ze vandaan komt, neem nu dit gesprek.
Vanonder uit de bladeren klonk een onderdrukt protest of noem het opgewekt,
maar met de handjes voor de mond. Proestlachend zoals een klasje van elfjarigen er even
<niet> aan denken moet wat juf op de wc doet en of je daar iets van zou kunnen zien.
Het kan zijn zei ik, dat iets toevallig langs scheert -een ekster-. ‘s Avonds
wist ik terwijl ik uit het raam vloog hoe het juiste antwoord klonk: schel en zuiver.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem