Τοῦ Συμβαίνοντος ἜΣτι Poem by Argiro Chatzi

Ξύπνησες πάλι
κουρασμένος κι ανήσυχος.
Σου συμβαίνει κάτι;
Δε μου μοιάζεις ολόκληρος.

Η ταλαιπωρία
κυλάει σαν δάκρυ από την άκρη του ματιού σου.
Ο φόβος
χτυπάει σα σφυρί πάνω στο καρφί.

Αναστάτωση.
Σε βλέπω.
Ζάλη.
Σε νιώθω.

Και κάπως ανταπεξέρχεσαι όμως.
Ανακάτεψες την κούραση με τον αναπαμό,
την ανησυχία με τη γαλήνη.
Νομίζεις, δε θα το είδα;

Και για πόσο καιρό θα 'ντέξεις;
Είδες; Έτσι νόμιζα και 'γω.
Είναι θέμα χρόνου.
...κι ο χρόνος τελειώνει.