Baba Poem by Rojin AKTAS

Ben yine seni bekliyorum
Bana verdiğin sazına yaş oluyorum
Seni göremediğim her an soluyorum
Şefkatle sarılan ellerini özlüyorum

Elini tutsaydim, giderken göklere
Bak gökyüzüde ağladı, yağmur döktü toprağa
Hava soğuk üşüyorum baba.
Feryatlarım ciğerimi söktü bir yana

Sevgisi var, babası var mahalledeki çocukların
Hani beraber uçurtma uçuracaktık göklere
Dalacaktık maviliklere
Oysa şimdi kalbim kıskanıyor herkesi

Kim korkma yüzün gülsün diyecek
Kim peşimde takılıp beni kovalayacak
Ve babalar çocuğunu çağırınca
Titrek oluyor lal dilim baba.