पीडा सम्झना हो? Poem by Don Subba

पीडा सम्झना हो कि साथी?
मनको घाउ हो कि साथी?
बिहान उठ्दा दुख्छ फेरि,
पुरानो छायाँ आउँछ फेरि।

कहाँ हरायो त्यो पुरानो घाउ?
किन बाँकी छ अझै त्यो दाग?
नाडी छाम्छु, उत्तर खोज्छु,
उही छायाँ फेरि देख्छु।

कुन बाटोमा हराएँ म?
कुन बोझले थकाएँ म?
असारझैँ झरी पर्छ,
घाम लाग्दा मन किन दुख्छ?

पीडा सम्झना हो?
पीडा साथी हो?
साँचो यो घाउ हो?
कि मनको भ्रम हो?

पीडा बितेको हो?
कि अझै बाँकी हो?
मनभित्रै बस्छ कि?
वरिपरि छाउँछ कि?

पाखाको हावा बोलाउँछ,
पुरानो कथा सुनाउँछ।
चौतारीमा बसेझैँ लाग्छ,
बितेको समय फर्केझैँ लाग्छ।

तर पीडा पीडा मात्रै,
मेरो भाग्य होइन कहिल्यै।
हरेक घाउ निको हुन्छ,
हरेक रात बिहान हुन्छ।

धेरै बोकेँ, मेरो होइन,
धेरै रोएँ, हार होइन।
हिजोको बादल जान्छ,
बिहानी फेरि आउँछ।

पीडा सम्झना हो?
पीडा साथी हो?
साँचो यो घाउ हो?
कि मनको भ्रम हो?

पीडा बितेको हो?
कि अझै बाँकी हो?
मनभित्रै बस्छ कि?
वरिपरि छाउँछ कि?

यदि यो पीडा हो,
बितेर जान्छ।
यदि यो घाउ हो,
निको हुँदै जान्छ।

जति लामो रात,
बिहानी आउँछ।
जति गहिरो खोला,
किनार भेटिन्छ।

म हिजो होइन,
म पीडा होइन।
यो घाउ मेरो हो,
तर म घाउ होइन।

छायाँ पछ्याए पनि,
म अघि बढ्छु।
हिजो जहाँ रोकिएँ,
आज त्यहाँबाट हिँड्छु।

पीडा सम्झना हो,
अब साथी होइन।
हिजोको त्यो बाटो हो,
मेरो गन्तव्य होइन।

यो मैले बोकेको घाउ,
तर म घाउ मात्रै होइन।
मेरो जीवनको कथा हो,
मेरो सिंगो जीवन होइन।

पीडा सम्झना हो,
आउँछ अनि जान्छ।
हिजो छोडी यो मन,
फेरि अघि बढ्छ।

चौतारी उही होला,
पाखा उही होला।
बाटो उही भए पनि,
पाइला आफ्नै होला।

छायाँ पछि लागे पनि,
अब म रोकिन्नँ।
पीडाले नाम लेखे पनि,
उसकै भएर बाँच्दिनँ।