हाम्रो माया Poem by Don Subba

पाखाको बतासझैँ,
निःशब्द मन छुन्छ।
असारको झरीझैँ,
शून्य मन भिजाउँछ।
डाँडाको बाटोझैँ,
जीवन निरन्तर घुमिरहन्छ।
तिम्रो हात समाउँदा,
मन सहज र हलुका बन्छ।
गाउँमा साँझ परेझैँ,
तिम्रो स्मरण आउँछ।
चौतारीमा बसेझैँ,
मनले शान्ति पाउँछ।

हाम्रो माया,
खोलाको पानीझैँ।
सधैँभरि बगिरहोस्,
कहिल्यै रोकिएर नरहोस्।
हाम्रो माया,
तिहारको दियोजस्तै।
जति अँध्यारो आए पनि,
सधैँ उज्यालो दिइरहोस्।

तिम्रा आँखामा हेर्दा,
मन आफैँ हराउँछ।
तिम्रो मधुर बोलीले,
दिनभरि साथ दिन्छ।
हिउँदको घामझैँ,
तिम्रो न्यानो साथ।
जति टाढा भए पनि,
मनले खोजिरहन्छ तिम्रै हात।
कहिल्यै बाटो बिराउँदा,
तिमी स्मरण बन्छौ।
थाकेर रोकिन खोज्दा,
फेरि अघि बढाउँछौ।

जब मनमा बादल लाग्छ,
तिमी बिहानको घाम हौ।
जब म बाटो बिराउँछु,
तिमी घर जाने मार्ग हौ।

हाम्रो माया,
खोलाको पानीझैँ।
सधैँभरि बगिरहोस्,
कहिल्यै रोकिएर नरहोस्।
हाम्रो माया,
तिहारको दियोजस्तै।
जति अँध्यारो आए पनि,
सधैँ उज्यालो दिइरहोस्।

हाम्रो माया…
पाखाको बतासझैँ।
हाम्रो माया…
सधैँ मनमै बसिरहोस्।