I.M. ROGI WIEG Comments

Ik ben na 42 jaar een zwaargewonde tijger
zonder strepen, geen tijger meer van William
Blake, geen Goddelijke symmetrie. Overleefd
als een antieke, slechtlopende klok na een

opknapbeurt. Elke handgreep ken ik, maar ik
ben het niet verplicht aan mijzelf mijn strot eens goed
door te snijden. Het wordt niet beter, ik ben een
losgeschoten, rottende knie in een bos, een stuk

heup van niemand, dus hoor ik thuis in een zak
die naar een lab wordt gebracht voor identificatie,
geen naam, een nummer is genoeg. Ik wil geen
geklets over nabestaanden en hun pijn. Het is hun

zaak. Ik plantte een bloembol, er kwam een gekke
tulp uit, deze werd een ijzeren staaf die omboog en
roestte. Zo'n stuk metaal hoort in de grond. Leven
zonder vrouw is rollen van een modderige helling

zonder ledematen, mét een vrouw is klimmen langs
een zandpad, hijgend blijven staan en zien hoe de zee
zich terugtrekt en een bodem met letters, woorden en
regels achterlaat. Geef mijn lijf ooit een plek waar een grijze
vrouw komt en zet er ‘A - Z' op. Doe het zonder twijfel!
...
Read full text