Новолунье / Luna Plina Poem by Magdalena Biela

Новолунье / Luna Plina

Новый месяц встал над лугом,
Над росистою межой.
Милый, дальний и чужой,
Приходи, ты будешь другом.

Днем — скрываю, днем — молчу.
Месяц в небе, — нету мочи!
В эти месячные ночи
Рвусь к любимому плечу.

Не спрошу себя: «Кто ж он? »
Все расскажут — твои губы!
Только днем объятья грубы,
Только днем порыв смешон.

Днем, томима гордым бесом,
Лгу с улыбкой на устах.
Ночью ж... Милый, дальний... Ах!
Лунный серп уже над лесом!


Марина Цветаева
- - - - - - - - - - - -
Luna noua

Peste lunca-i luna noua
Peste limita de roua.
Vino, prieten fac din tine,
Draga, departat, straine.

Ziua ma ascund si tac
Luna de sus - nu am vlaga!
asta noapte-n luna vaga
fug la umarul cel drag.

"Cine-i el? ", nu-ntreb nicicand
Ce-as sti, buzele-ti or spune!
E vulgar in brate-ti stand
Ziua ne-om potrivi bine.

Ziua-mi spune duh de moarte
Zambind sa aleg minciuna.
Noaptea…dragule, departe…
Peste creste-i semiluna.

Новолунье / Luna Plina
Tuesday, April 9, 2019
Topic(s) of this poem: translation
COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Close
Error Success