Nangandoy Poem by Minerva Agriam

Nangandoy

Asa man paingon,
Kining mga tiil nga gikapuy;
Nagalakaw nga walay hunong?

Nganung nangahas,
Sa mga dalan nagbaktas;
Bisan dili makatahas?

Kini maoy usa ka matuod,
Kun hunahuna ug kasingkasing;
Sa usa ka binuhat nangandoy.

Dili balihon ang kakutas,
Kakapuy ug kapait;
Sa panaw nga walay hunong.

Makita na unta sa mga mata,
Ang gipangandoy nga bahandi;
Bahandi nga mayim os.

Wala kay sama,
Wala kay kapareha;
Ikaw usa ra!

Mahunong na unta,
Ang pag antus sa pagpangita;
Arun kanimo makausa na!

Kini maoy talidhay,
Sa binuhat nganangandoy;
Sa imong katahum!


(4/17/03. 12: 55 p.m)

Sunday, December 4, 2016
Topic(s) of this poem: love
COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Minerva Agriam

Minerva Agriam

Dumingag, Zamboanga del Sur
Close
Error Success