Poetry, Our Breath Poem by Nyein Way(Maung Maung Thein)

poetry is integration and observation upon the zone of the myth, , the truths, the narratives, the signs, the symbols, the real,
the imaginary, the symbolic, the natural, the cultural, the communicative and the death, the living circles and the mystic.


We breathe poetry everyday but we don't know we are breathing it.



''Poetry, which is perfection's sweat but which must seem as fresh as the raindrops on a statue's brow, combines the natural and the marmoreal; it conjugates both tenses simultaneously: the past and the present, if the past is the sculpture and the present the beads of dew or rain on the forehead of the past. There is the buried language and there is the individual vocabulary, and the process of poetry is one of excavation and of self-discovery."

(Poet Derek Walcott)

let's breathe poetry every moment of our beings and becomings.
everyday is poetry's day.
let's live on it.

''ကဗျာဆိုတာ ပြီးပြည့်စုံခြင်းရဲ့ချွေးစက်တွေ။ဒါပေမယ့် သဘာဝ နဲ့ ကျောက်စရစ်တို့ရဲ့မာကျောဖြစ်တည်မှုတို့ပေါင်းစပ်ထားပြီး ရုပ်ထုရဲ့ နဖူးပေါ်က မိုးစက်မိုး
ပေါက်တွေလို
လတ်ဆတ်ရမယ်။ကဗျာဟာအတိတ်နဲ့ပစ္စုပ္ပန်ကိုတချိန်တည်းထည့်ထားပြီး အတိတ်ဟာရုပ်ထုဆိုရင်ပစ္စုပ္ပန်ဟာအတိတ်နဖူးပေါ်က မိုးစက်နှင်းစက်တို့ရဲ့ပုတီးလုံးတွေ။
ကဗျာမှာသေဆုံး
မြှုတ်နှံထားတဲ့ ဘာသာစကားရှိသလို ကိုယ်ပိုင်စကားလုံးတွေရှိတယ်။
ကဗျာ၏ဖြစ်စဥ်ဟာ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတူးဖော်မှုနဲ့ ပုဂ္ဂလတွေ့ရှိမှု ဖြစ်စဥ်
ဘဲဖြစ်တယ်။

(ဒဲရစ်ဝေါကော့)