Tanıdık Yer
Ağaç kendini kumsala adamaz;
yine de kumsalı yeşile bürümek için
yaşadığı yerde, bir dere yatağı aksın
ister.
Ağaç gövdesiyle yaşamdan pay alır,
dallarıyla da kuşlara ev sahipliğini yapar.
İnsan ağaç kadar doğaya karşı
sevgi dolu değildir.
Gün gelir, insan kendine bile yabancı kalır,
fakat geldiği yeri:
ağacın hâlâ durduğu yerden
tanır.
Deniz Sarıtop
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem