Wat Je Niet Ziet Poem by Emma Van der steen

Een jas die aan de kapstok hangt
een tas die te zwaar is
een telefoon die blijft trillen, maar niet wordt opgenomen

we zien het wel, maar we kijken er niet van op.
We gaan gewoon door, alsof alles klopt

maar achter gesloten deuren is het stil
achter de 'ik ben oké' schuilt veel meer
vraag het nog een keer en nog een keer
want diep binnenin voel je het al

we oordelen vaak te snel, zonder nadenken
we zeggen dat we anderen begrijpen
na één gesprek, na één moment

maar trek een sanderen hun schoenen aan
draag eens de last op hun schouders
due te zware zak of die jas
hoe zou jij je voelen?

Dus kijk nog een keer, maar nu goed
nu voor echt
want je ziet niet alles