Wie Is Ek Poem by Gerhardus Keen

Stadig loop ek deur die gange van my gedagtes

en maak elke kamer se deur saggies oop

herinneringe van gisters in elkeen weggesluit

sommiges sleg en ander weer goed

In een sien ek net hartseer en maak die deur vinnig toe

ek wil hierdie deur sluit en nooit weer binne gaan

en maak ‘n groot X op die deur

ek het dit nie nodig vir my gemoed

Dan sien ek ‘n kamer gevul met lag en vreugde

en ek sien hoe my moeder my as baba aan die res van die familie voorstel

en hoe trots sy was toe ek my eerste treë gee

en dan met my eerste skooltassie na graad een toe gaan

Hier vertoef ek lank want my moeder is nie meer met ons

en gedagtes aan haar liefde vul my hart

dié deur gaan ek oop los en nooit sal ek hom sluit

want haar liefde en deurnis het vir my ‘n pad gebaan

Traag verlaat ek die kamer om verder te soek

want tussen my geboorte en nou het ek myself verloor

Ek kom in die kamer en sien myself as dertienjarige seun

met my moeder en my broer en susters maar sonder my pa

hulle is nou geskei en skielik moes ek die leisels oorneem

wat se groot verantwoordelikheid om op ‘n kind se skouers te rus

Dis hier waar ek besef ek het daai onskuld van kindwees verloor

en moes los werkies doen om kos op die tafel te bring

en ek moes as vaderfiguur optree vir my susters

sodat daar darem vir hulle ‘n beter lewe is

Jare loop ek met die woede

ek is van kindwees ontneem

en ek weet nou waarom ek myself nie kon vind

want ek het myself nie eers herken

My woede maak plek vir empatie teenoor my moeder

wat vyf kinders alleen moes grootmaak

en vir die gebrek aan liefde in haar lewe

terwyl sy ons beskerm soos ‘n moederhen

Terwyl trane teen my wange afloop stap ek uit die kamer uit

en loop sommer verby ‘n klomp ander deure

bang vir wat ek sal sien en die gevoel wat dit sal bring

en ek othou skielik baie goed waarom ek so min in my gedagtes ronddwaal

Ek sukkel om myself tot die hede te roep

want hier ervaar ek ook dieselfde pyn van verlies en verwerping

en ek besluit om op te hou soek na die ek wat ek wou wees

en die lewe in die gesig te staar as die self wat ek nou is of ek nou wen en of ek faal

© Gerhardus Keen 27 Oktober 2020